'De tijd is om', is een uitdrukking uit het dagelijkse leven om aan te geven dat het ogenblik van stoppen is aangebroken,  dat de pen moet worden neegelegd en de vingers niet langer de toetsen bespelen.  Het werk  is gedaan, tevreden of niet, het zit erop. Het is een lange periode van stug doorwerken geweest, meer dan twintig jaar heb ik onafgebroken met de tijd gewoekerd die me gegeven was. Vroeg opstaan in de zomer, vaak voor zes uur, en na een vluchtig ontbijt met de studie beginnen, zodat ondanks drukke werkzaamheden elke dag werd benut. De tijd is voorbij gevlogen. Het is een vreemd gevoel, dat ik na mijn professionele loopbaan een tweede leven heb opgebouwd van studie en publiceren op een gebied dat maar weinig van doen heeft met wiskunde en informatica die eerder mijn dagen vulden. Na mijn pensionering heb ik bewust gekozen voor een volledig andere invulling van mijn leven. Door mijn drukke werkzaamheden was het voordien voor mij bijna onmogelijk geweest buiten de enge grenzen van mijn vakgenied te kijken, laat staan daar actief  te zijn. Ik voelde me als christen te kort schieten en hoopte dat na mijn pensionering me de tijd gegund zou worden de schade in te halen. Ze zijn hierboven niet krenterig geweest, ik voel me geestelijk nog steeds zo fris als een man in de bloei van zijn leven.

In het voorwoord van mijn eerste boek heb ik geschreven, dat vanaf de tijd van het Tweede Vaticaanse Concilie in de jaren zestig van de vorige eeuw, geloven voor mij niet meer een vanzelf sprekende zaak was. Als wetenschapper kon ik geen genoegen nemen met een leven als christen zonder een redelijk antwoord te krijgen of te vinden op de vele vragen die op de achtergrond altijd wel aanwezig waren geweest  maar nu pas accuut voor me werden. Ik ben zelf een zoektocht begonnen om een antwoord  te vinden daar ik van de kerken geen antwoord kon verwachten, zeker niet binnen de grenzen van een mensenleven. Ik besefte toen  niet waaraan ik begon maar kon niet meer stoppen, omdat eenmaal op weg, omkeren niet meer mogelijk was. Zoeken naar waarheid ging en  gaat me boven alles. Ik kan geen genoegen nemen met een leven met oogkleppen op en 'ja en amen' zeggen tegen uitspraken als het tegendeel meer voor de hand ligt. Ik moet toegeven dat mijn veranderde opstelling in geloofszaken in vroeger tijden tot ernstige repercussies hadden kunnen leiden en daarom kan ik alleen maar blij zijn in deze tijd te leven. Het is niet gemakkelijk geweest afstand te nemen van de vele overtuigingen die vanaf mijn kinderjaren gemeengoed voor me waren. Een gedegen christelijke opvoeding heb ik gehad en de catechismus is zelfs na de basisschool in de eerste jaren van het gymnasium mijn trouwe reisgenoot geweest. Na mijn gymnasiale opleiding in Rotterdam aan het St.Franciscuscollege op de Beukelsdijk, werd het diploma gym ß
gehaald in 1947 en begon ik een studie aan de Rijks Universiteit te Leiden in de Wis- en Natuurkunde. Vier jaar later studeerde ik af en ging, niet ongebruikelijk in typisch streng katholieke gezinnen,  hoewel rijkelijk laat voor mijn leeftijd, naar het groot seminarie in Warmond, bisdom Haarlem, waar ik gedurende een kleine vier jaar filosofie en theologie studeerde. Vˇˇr de wijdingen haakte ik af en begon een loopbaan als jonge academicus, eerst aan de toenmalige Technische Hogeschool te Delft en daarna vanaf 1957 aan de toen pas opgerichte Technische Hogeschool te Eindhoven. Na mijn promotie aan deze instelling werd ik eerst lector en daarna hoogleraar aan de Koninklijke Militaire Academie te Breda. In 1989 maakt ik gebruik van de toen nog aanwezige mogelijkheid om op de leeftijd van zestig jaar te stoppen. Dit betekent dat ik nu bijna 25 jaar van mijn pensioen geniet en mijn vader in dat opzicht op de hielen zit.
In de ruim drieentwintig jaar dat ik nu actief bezig ben, heb ik nooit publiekelijk gezocht naar instemming voor of commentaar op wat eerst in de boekenzaak te vinden was en later op mijn website werd gepubliceerd. Misschien ben ik wel wat te verlegen en werk ik liever in de anonimiteit maar ook mijn priveomstandigheden  lenen zich niet voor een druk leven met veel contacten buiten de directe omgeving van het gezin. Ik ga commentaar en critiek niet uit de weg maar zoek het ook niet op. Ik heb nauwelijk een idee hoe men aankijkt tegen wat door mij  is gepubliceerd. Via de gebruikelijke overzichten die mijn internetprovider maandelijks geeft, is het wel duidelijk dat steeds meer mensen ge´nteresseerd zijn in wat ik schrijf. Zo lang er belangstelling is, blijft mijn website voor ieder beschikbaar.

Breda september 2011
Als De Tijd Om Is

Mijn laatste bijdrage is een bewerking en verdieping van het eerste boek dat in 2005 werd gepubliceerd. De titel 'Laat de echte Jezus opstaan' zou nu niet meer de inhoud dekken. Niet meer de zoektocht naar de historische Jezus staat centraal maar het christendom, het ontstaan en de positie daarin van Jezus van Nazareth. Ik kom tot uitspraken die duidelijk te lezen en te begrijpen zijn als een persoonlijke geloofsbelijdenis. Ik beschouw mezelf nog steeds als een christen maar wel met een eigen interpretatie van wat in de eerste eeuwen na de dood van Jezus gebeurd is.

Mijn laatste boek is te vinden op het net via : het is een lange weg geweest


terug naar begin index